نامه ي آخر 2

شادم از اينكه مي بينم دوباره داري ميخندي

دوباره در دلت رو روي غصه ها ميبندي

خوشحالم از اينكه ديگه تو رو گريون نمي بينم

كاش كه رو لبات هميشه گل خنده رو ببينم

دوس دارم تا وقتي هستي ديگه فكر من نباشي

خنده از لبات نميره همنشين شاديا شي

با وجود اينكه ديگه نميخواي كه با تو باشم

دوس دارم كه توي يادت يكي از خاطره ها شم

منو از دلت تكوندي تا ديگه دلت نگيره

من ميرم آخه ميدونم واسه موندن ديگه ديره

الهي با هر كي هستي واسه ات از موندن بخونه

از خدا ميخوام كه با تو، با تو تا ابد بمونه

توي دنياي جديدت حرفي از رفتن نباشه

اون كه جاي من شده كاش ديگه مثل من نباشه

چي بگم كه ديگه حرفي واسه گفتن ندارم

اون از اون پائيز كه رفتي حالا اينم از بهارم

ميرم و با خاطراتت يه جاي خلوت مي مونم

نامه هات رو ده، نه، صد بار، واسه دلخوشيم مي خونم

تو برو با هر كي خواستي اما اين يادت بمونه

دل من به انتظار روز برگشتت مي مونه

از همه دوستاي گلم كه منو با نظراشون دلگرم كردن ممنونم. يه مدت مشغله كاري داشتم حالا برگشتم و با اين شعر آپ كردم كه اميدوارم خوشتون بياد.

[+] نوشته شده توسط پارسا در 0:55 | |