برگرد ...

چندي ست كه آسمان گرفــــته ست

راه نـــــــفس زمان گرفــــته ست

چندي ست كه آه نــــــــاتــوانــم

در سينـه ي من توان گرفــــته ست

در كنج غريب چشـــــــــــم هايم

يك قطره ي اشك مكان گرفته ست

چندي ست كه عنــــــدليب شعرم

از دوري تو زبــــان گرفــــته ست

بغضي كه فرو نشــــــــــانده بودم

چنديست دوباره جان گرفتــــه ست

هجــــر تو كمان شده ست و تيرش

چشمـان مرا نشـــــان گرفـته ست

برگرد كه بــــاغ سبز شعـــــــرم

يك قافـــيه از خــزان گرفـته ست

برگرد كه پارســــــات چندي ست

دستـــي سوي آسمـان گرفته ست

[+] نوشته شده توسط پارسا در 21:58 | |

تو ...

من يه آسمون سياهي، تو برام مثل شهابي

تو كوير آرزوهام، من يه تشنه، تو سرابي

من يه شمعدوني زردم كه داره از پا ميفته

تو نميزاري بميرم آخه تو چشمه آبي

تو شباي نااميديم كه سپيده دم نداره

تو جرقه اميدي، يه ستاره، كه مي تابي

بعضي وقتا خيلي ساده مثل يه دفتر مشقي

بعضي وقتا خيلي مبهم بيشتر از صد تا كتابي

تو كي هستي؟ ... يه فرشته؟ ... يا يه آرزوي دوري؟

تا ابد تو ذهن خسته ام يه سوال بي جوابي

خوبيات شمردني نيست، لااقل من نميتونم

هر كي هستي واسه من تو يه لطف بي حسابي

راستي امروز تولدم بود. به همين سادگي.............

[+] نوشته شده توسط پارسا در 23:55 | |