|
چندي ست كه آسمان گرفــــته ست
راه نـــــــفس زمان گرفــــته ست
چندي ست كه آه نــــــــاتــوانــم
در سينـه ي من توان گرفــــته ست
در كنج غريب چشـــــــــــم هايم
يك قطره ي اشك مكان گرفته ست
چندي ست كه عنــــــدليب شعرم
از دوري تو زبــــان گرفــــته ست
بغضي كه فرو نشــــــــــانده بودم
چنديست دوباره جان گرفتــــه ست
هجــــر تو كمان شده ست و تيرش
چشمـان مرا نشـــــان گرفـته ست
برگرد كه بــــاغ سبز شعـــــــرم
يك قافـــيه از خــزان گرفـته ست
برگرد كه پارســــــات چندي ست
دستـــي سوي آسمـان گرفته ست
|
