نبض خیس ساحل

کوه درد

abre-bahar — Sat, 22 Mar 2008 22:06:18 GMT

سلام. عید همه مبارک. چند روز پیش فیلم علی سنتوری رو دیدم. این ترانه اش به نظرم خیلی قشنگ اومد. یه جورایی بهحس و حال خودم میخورد. گفتم براتون بنویسم شاید شما هم خوشتون اومد. در ضمن از روی این آهنگ با صدای خودم خوندم که بعدا لینک دانلودش رو میزارم

رفيق من سنگ صبور غمهام

به ديدنم بيا كه خيلي تنهام

هيچكي نمي دونه چه حالي دارم

چه دنياي رو به زوالي دارم

مجنونم و دلزده از ليليا

خيلي دلم گرفته از خيليا

نمونده از جوونيام نشوني

پير شدم پير تو اي جووني

-----------

تنهاي بي سنگ صبور

خونه ي سرد و سوت و كور

توي شبات ستاره نيست

موندي و راه چاره نيست

اگرچه هيچ كس نيومد

سري به تنهائيت نزد

اما تو كوه درد باش

طاقت بيار و مرد باش

غربت

abre-bahar — Sat, 08 Mar 2008 07:38:18 GMT

اينجا دل ماتم زده آسايه ندارد

شادي به دل هيچ كسي پايه ندارد

در غربت اين شهر كه روزش شب تار است

خورشيد غريب است، كسي سايه ندارد

سرمايه در اين شهر، غم و ماتم و درد است

بي درد اگر هست كسي، مايه ندارد

اينجا همه زائيده ي تنهايي خويشند

مادر كه چه گويم ......... كسي دايه ندارد

تنهايي تو دست خودت نيست كه اينجا

همسايه خبر از غم همسايه ندارد

بارون

abre-bahar — Tue, 04 Mar 2008 15:58:18 GMT

هق هق بارون چشات به جونم آتیش میزنه

میدونم این اشکای تو تا وقتی زنده ام با منه

میخوام بگم دوستت دارم، خوب میدونم دیره دیگه

رابطه ای که بین ماست، حالا داره جون میکنه

بعد تو بارون که بیاد یاد چشای بارونیت

می کوبه توی سر من با پتکی که از آهنه

هر چی که رو سرم میاد خوب میدونم حق منه

اینا همه اش به خاطر بی تو نفس کشیدنه

حسرت

abre-bahar — Thu, 31 Jan 2008 11:51:18 GMT

گفته بودم كه اميد، هست پس بايد بود

اين فقط تلقين بود، بيش از آن هيچ نبود

گفته بودم از نو مي توان عاشق شد

حلقه بر در چو زدم، عشق در را نگشود

گفته بودم انگار مي توان بود و نمرد

مي توان از سر دل غم ديرينه زدود

چه خيال خامي كه در اين برزخ سرد

جز غزلهاي سياه، دهر چيزي نسرود

گفته بودم در تو تازه گشتم، تازه

تازگي را كشتي، آخر اين رسمش بود؟

آتشي در دل تو، من به جايت سوختم

چشمهاي تو سياه، چشمهاي من و دود

رحم اگر داشت كسي، من نمي گفتم شعر

سيلي سرد خزان، پارسا، روي كبود

برگرد ...

abre-bahar — Sat, 10 Nov 2007 18:27:18 GMT

چندي ست كه آسمان گرفــــته ست

راه نـــــــفس زمان گرفــــته ست

چندي ست كه آه نــــــــاتــوانــم

در سينـه ي من توان گرفــــته ست

در كنج غريب چشـــــــــــم هايم

يك قطره ي اشك مكان گرفته ست

چندي ست كه عنــــــدليب شعرم

از دوري تو زبــــان گرفــــته ست

بغضي كه فرو نشــــــــــانده بودم

چنديست دوباره جان گرفتــــه ست

هجــــر تو كمان شده ست و تيرش

چشمـان مرا نشـــــان گرفـته ست

برگرد كه بــــاغ سبز شعـــــــرم

يك قافـــيه از خــزان گرفـته ست

برگرد كه پارســــــات چندي ست

دستـــي سوي آسمـان گرفته ست

تو ...

abre-bahar — Thu, 25 Oct 2007 20:24:18 GMT

من يه آسمون سياهي، تو برام مثل شهابي

تو كوير آرزوهام، من يه تشنه، تو سرابي

من يه شمعدوني زردم كه داره از پا ميفته

تو نميزاري بميرم آخه تو چشمه آبي

تو شباي نااميديم كه سپيده دم نداره

تو جرقه اميدي، يه ستاره، كه مي تابي

بعضي وقتا خيلي ساده مثل يه دفتر مشقي

بعضي وقتا خيلي مبهم بيشتر از صد تا كتابي

تو كي هستي؟ ... يه فرشته؟ ... يا يه آرزوي دوري؟

تا ابد تو ذهن خسته ام يه سوال بي جوابي

خوبيات شمردني نيست، لااقل من نميتونم

هر كي هستي واسه من تو يه لطف بي حسابي

راستي امروز تولدم بود. به همين سادگي.............

مرگ ميخواهم خدا

abre-bahar — Mon, 24 Sep 2007 19:13:18 GMT

نعره اي خاموش در تاريكي چاهم خدا

عابري نا آشنا وامانده در راهم خدا

وصله اي ناجور هستم بر لباس آفتاب

لكه هاي تيره ي رخساره ي ماهم خدا

سينه اي دارم پر از فريادهاي بي خروش

پارسايي بي نصيب از واژه ي آهم خدا

اينچنين شايد نبينم آفتاب صبح را

هر نفس يك سال عمر خويش ميكاهم خدا

نيمه شب خواب خوش و سنگين قمري مي پرد

از صداي مويه هاي گاه و بيگاهم خدا

بار آخر خواهشم را هم اجابت كن تمام

زندگي؟ نه، بندگي؟ نه، مرگ ميخواهم خدا

اعتكاف

abre-bahar — Sat, 01 Sep 2007 04:50:18 GMT

تيغ كمان ابروي تو مانده بي غلاف

با قلب زار و خسته من ميدهد مصاف

شبها كه بي ستارگي ام جار ميزند

چشمم به گرد روي مهت ميدهد طواف

آنچه شنيدنش همه ي حاجت من است

تنها صداي توست و باقي همه گزاف

قلبم به پيش خواند و عقلم زند نهيب

بيچاره چشم من، چه كند بين عين و قاف

عمري ميان عشق و غمت گم شدم ولي

اكنون نمانده چاره مرا غير اعتراف

داني كه چيست غايت آمال پارسا:

در چشمهاي ناز تو يك لحظه اعتكاف

عادت

abre-bahar — Fri, 27 Jul 2007 01:21:18 GMT

به طعنه هاي پس و پيش كرده ام عادت

به ناله هاي دل ريش كرده ام عادت

دو چشم خيس، لب خشك، قلب بي طپش، آه

به سرنوشت، كم و بيش كرده ام عادت

گداي روز و شب يك سلام بي طمعم

به درد اين دل درويش كرده ام عادت

دگر ز فاجعه هاي زمانه باكم نيست

به ترس، دلهره، تشويش كرده ام عادت

دلم عجيب گرفته ست گرچه مدتهاست

به بي ستارگي خويش كرده ام عادت

اين روزا

abre-bahar — Sun, 03 Jun 2007 04:47:18 GMT

اين روزا آرزو داشتن ميشه گفت يه جور گناهه

ته آسمون رويا پر از ابراي سياهه

اين روزا آدما با هم بي تعارف يه غريبه ان

خيلي راحت، روز روشن، دوستاشونو ميفريبن

اين روزا بايد حواست به خودت باشه عزيزم

دروغه هر كي كه ميگه عشقمو به پات ميريزم

اين روزا غصه مردم به كسي ربطي نداره

چه اهميتي داره، پائيزه يا كه بهاره

اين روزا «خدانگهدار» همه جا تكيه كلامه

حرفي كه گم شده اينجا، بين آدما، سلامه